قوی بودن...

دلم برایِ دخترکِ درونم تنگ شده ...

دخترکی که بایک لواشک و عروسک ، ذوق می کرد...

یا دغدغه ی روزانه اش ، رنگِ لاکِ ناخون هایش بود...

همان دخترکی که خنده هایش ؛

کودکانه و نگاهش ؛ دلنشین بود.

دخترکی که معصومیتش را ،

از راه رفتنش می شد تماشا کرد...

گاهی دلم از قوی بودنم می گیرد ...

دلم میخواهد دوباره همان دخترک ظریفی باشم،

که با یک نگاه ، می شکست ...

اما نه از درون !

صدای شکستنش را بغض می کرد ،

و با اشک هایِ دانه دانه اش ، دلِ دنیا را می لرزاند ...

قوی بودن ؛

همیشه هم خوب نیست !

"نرگس صرافیان طوفان"

" حال دلتون عالـــــــــی "